هفته 35

سلام پسر قشنگم

امروز وارد هفته 35 شدم و روز به روز به لحظه ولادتت نزدیک می شم.

این روزا حسّ عجیبی دارم. از یه طرف دوست دارم زودتر روی ماهت رو ببینم و در آغوش بگیرم و با همه وجودم ببوسمت.  از طرفی هم از اینکه توی وجود خود منی و داری رشد می کنی لذت می برم که حسّ بی نظیریه که نمی دونم چند بار دیگه تو تمام عمرم تجربه ش کنم و دوستش دارم.

این روزا خیلی سنگین شدم و راه رفتن برام کمی سخت شده، خصوصاً توی خواب برای این پهلو به آن پهلو شدن مکافاتی دارم، بابایی اینو خوب می دونه  اما همه این حس ها رو دوست دارم چون نشانه بودن تو زیباترین هدیه الهی است.

پسرم دعا کن کارهای باقی مانده م قبل از اومدن شما به خوبی انجام شه تا بعد از اومدنت همه فکر و ذکرم فقط معطوف به خودت باشه.